دا يو واضح حقيقت دی چې مونږ په داسې حالت کې قرار لرو چې هرې خوا ته د منکراتو او فحشاء سيلابونه را روان دي او ټولنه يې محاصره کړې ده . لکه : د ناوړه او فاحشو فلمونو آزاد بازار ، بې واکه تېلوزيونونه ، راديو ګاڼې ، د موبائل او انټرنيت غلط استعمال ، بې حيايي او بې حجابي ، په علمي څانګو او ادارو کې د بيګانه سړيو او ښځو کډون او اختلاط او داسې نور …

خو دې ته مو بايد پوره پام وي چې هيڅ چا ته دا بهانه نشي کيدای چې حکومت او رژيم فاسد ؤ چې دغو فساد او منکراتو ته يې زمينه برابره کړې وه ، د منکراتو او فحاشت وسائل ښه ډير ؤ دا بهانه نشي کيدای ځکه د ايمان تقاضا دا ده چې مؤمن به د انحرافاتو نه ځان ساتي .

دا چې ځنګه د شهواني فتنو او انحرافاتو څخه ځان وساتو لومړی بايد په دغه فتنه باندې د اخته کيدو اسباب وپيږنو او بيا د هغه د علاج اسباب په پام کې ونيسو :

۱- د ايمان ضعف او کمزورتيا : ايمان د شهواتو د مخنيوي ضامن دی کله چې ايمان او يقين قوي وي په سړي باندې نفسي خواهشات او شهوات غلبه نشي کولای او د شريعت په احکام باندې عمل کول ورته آسان وي خو کله چې ايمان ضعيف شي ، خواهشات او شهوات په سړي باندې غلبه کوي او په شريعت باندې عمل کول سړي ته سختيږي .

جناب رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايي : ( لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ ) رواه البخاري (2475) ومسلم (57) .

يعنې : رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايلي : زنا کار د زنا د عمل د ارتکاب په وخت کې مؤمن نه دی .

ددې مطلب دا دی چې د هغه ايمان دومره کمزوری دي چې له منکراتو او ګناهونو نجات نشي ورکولای او د شهواتو پر وړاندې تسليم وي .